5 minut. Tyle wystarczy do przedstawienia
paru filozofów, którzy ekspresowo pomogą nam spojrzeć
z różnych perspektyw na prawdę; na to, co jest, a czego nie ma;
na wolność; na relacje między ludźmi.
Pomyślmy, pogdybajmy, pospekulujmy, roztrząśmy.

Zapraszamy na filozoficzny trening,
na metafizyczny couching, na umysłowy fitness.

Filmy (subtitles)

Paweł Włodkowic
Kant
Berkeley
Monteskiusz
Augustyn
Kartezjusz
Wittgenstein
P
Korbel
Arendt
Freud i Horney

Scenariusze

Zło

Augustyn i papieros
Horney i flamaster
Rawles i nóż do tortu
Korczak i 3 cukierki
Korbel i kartka

Istnienie

Platon i jabłko
Kartezjusz i tytoń
Darwin i ziarno
Tomasz i zegarek
Berkeley i kluczyki

Prawda

Tarski i pieniądz
Wittgenstein i śmieci
Grotowski i bębenek
Kant i zapalniczka
Baudrillard i telefon

Wolność

Monteskiusz i szachy
Hobbes i scyzoryk
Włodkowic i guzik
Tischner i latawiec
Arent i proszek do prania

O projekcie

Ćwiczenia na rozciąganie umysłu (z kotem)

Każdy może ukończyć nasz trening parę razy wychodząc z psem lub na milczącej sesji z kotem pod ręką.

Każda zmiana świata zaczyna się od zmiany sposobu myślenia. Weźmy pojęcie czasu – kiedy to czas był rzeką, a człowiek był w czasie, zupełnie inaczej myślano o pracy. Kiedy czas przestał być rozumiany jak rzeka i zaczął być pojmowany jak pieniądz, można było go zacząć marnotrawić lub oszczędzać, przekładać czas na inny czas, wydzielać czas, podzielić go na równe części (bo wcześniej noc miała co prawda tyle samo godzin co dzień, ale godziny te były słoneczne, a więc w lecie nie równe długością z nocnymi). Po zmianie myślenia można było zacząć robotników rozliczać na godziny i synchronizować prace dużo bardziej precyzyjnie, niż robiły to kościelne dzwony miasteczka.

Wyjdźmy więc ze swojego myślenia i przypatrzmy się sobie oczami filozofów. Pomogą nam popatrzeć inaczej na prawdę; na to, co jest i czego nie ma; na relacje między ludźmi. Na to, co możemy powiedzieć, a o czym możemy tylko pogdybać.

Za każdym razem punktem wyjścia jest jakiś codzienny przedmiot. Próg, od którego się odbijamy ku abstrakcji. Ad astra.

Kolektyw twórczy:

Tomasz Borkowski – polski aktor teatralny, filmowy i dubbingowy. Ukończył studia Akademii Teatralnej w Warszawie. Wie o byciu nieistniejącymi postaciami więcej niż inni: był Drakulą, był Iotwethem, Wielkim Światowym Złoczyńcą, Grinewaldem i Megamocnym. To dobra podstawa do mówienia o poznaniu, o złu, o wolności i sprawiedliwości.

Katarzyna Mazurek – polska aktorka teatralna i reklamowa. Łączy przeciwności – umie balet oraz fechtunek, jazdę na koniu, na rolkach w lecie i na nartach w zimie. Na łyżwach na wodzie i pod wodą bez łyżew… Sama jest paradoksem, więc o przeciwnościach i kontradykcjach mówić jej łatwo. Nagrodzona w Cannes (prix de jury) za film Bunny, w którym grała główną rolę i była koproducentką.

Jacek Wasilewski – badacz kultury i obserwator rzeczy samej. Napisał kilka bardzo grubych książek i jedną całkiem cienką, o tytule „Baśnie wolnego rynku”. Przygląda się opowieściom
w kulturze – do jakiego momentu mogą rozciągnąć się jak ciągutki i co sprawia, że są słodkie jak landrynki albo gorzkie jak piołunówka. Autor piosenek, sztuk, scenariuszy, dokumentów, reportaży – a tych gatunków jest ze czterdzieści, sam nie wiem, co się tu jeszcze zmieści.

Kontakt

Jeśli:
– rozmyślasz o wykładzie na żywo dla pracowników, słuchaczy
– chcesz porozmawiać o projekcie i jego konsekwencjach
– chcesz uzyskać dodatkowe materiały do radia, tv czy teatru
– albo po prostu chcesz napisać, co Ci w duszy gra

pisz:
Jacek: jacek.wasilewski@narrativeimpact.pl